جام می و خون دل هر یک به کسی دادند 

...

تو رفته بودی

و من نمی‌دانستم

و صدای باد که لای تبریزی‌ها می‌پیچید

و خنده‌هایت

 و امروز فقط بهانه بود برای نوشتن از تو

 پ: برای پدربزرگم

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند و اصلا یک وعضی

...

مه که می‌شود،‌ راه می‌خواندم تا ناکجا

و بنام خدایی که نوشته شد ولی خوانده نشد ...

بنام خدایی که دوستی نداشته و دوست داشته نشده است ...

Life is pain, get used to that!