از زیر سنگ یه قلم گیر آوردم، شجریان میزارم و با مرکب خودنویس پارکر تمرین خطاطی میکنم

خعلی خوبه

 وقتی مینویسم یه جایی بین کودکی و پیری معلقم  یا هر دو رو با هم حس میکنم یا نمیدونم یه حس خوبیه خلاصه

وقتی بدون دغدغه قلم رو روی کاغذ حرکت میدی، بدون ترس 

خطاطی یه شجاعت خاصی میخواد

دست و پا میزنیم

بین اینجا و آنجا

بین صدا و سکوت

بین غریبی و آشنایی

بین دو نسل

بین رفتن و ماندن

بین خوب و بد

بین خود و خویش

بین زندگی و مرگ

...

شاید باید آرام گرفت

و فرو رفت در اعماق

شاید در تاریکیِ سنگینِ سکوت، باریکه نوری میخواندم

- همینطوری جهت خالی نبودن عریضه -

هر چه از دست میرود بگذار برود 

چیزی که به التماس آلوده باشد نمیخواهم

 هر چه باشد

 حتی زندگی

...

ارنستو چگوارا

هوا هم بس ناجوانمردانه خوب شده 

گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی 

حاصل عمر آن دمست

باقی ایام رفت

باقی ایام رفت

باقی ایام رفت

ر ف       ت

-سعدیِ جان-

مزرعه، ماه نو، داس

یک نفر همین حوالیِ نزدیک

دارد حافظ می خواند

-سید علی صالحی-

چشم ها را باید شست

با مایع سفید کننده گلرنگ

We all pay for unsaid words and undisclosed feelings ...

گرمی دست هایِ تو، قلبِ یخزده یِ من

و فاصله چه بیهوده مینماید

روز مادر

بیست و سوم اردیبهشت یک هزار و سیصد و نود و یک

شبا صداش میاد، خش خش خشششش

یه دفه هم دیدمش دوید رفت زیر یخچال، خاکستریِ تیره بود، به نوک مدادی میزد

حال ندارم بندازمش بیرون، مونده دیگه، دوتامون از تنهایی در میاییم

هرچی نباشه نون و نمکمو خورده

...

1000

فردوسی طوسی میتونست یه رنگ دیگه باشه خُب